Dankjewel hete zomer.

Er komt niet veel water uit de hemel. Onze groene oase heeft plaats gemaakt voor dor, geel gras. Welkom op de prairie, hoor ik me zeggen. Sommige eiken rond de grote weiden laten hun bladeren afsterven. Een bevreemdend gevoel. Het is herfst in het midden van de zomer.

In welk kamp zit jij?
De droogte het gespreksonderwerp. Ik zie twee kampen. Zongebruinde, zonnebril dragende, zonnemensen. Met een brede glimlach roepen ze bijna; ‘Voor mij mag dit eeuwig duren.’ Ik voel levensvreugde, genieten, vrolijk in de zon ZIJN. ‘We zullen de problemen wel aanpakken als ze zich stellen.’ Daartegenover de verstijfde, boos op ‘het weer’, bezorgde aardebewoners. ‘Het zou dringend moeten regenen. Alles gaat dood. Er gaat niet genoeg zijn. Er staat ons een verschrikkelijke periode te wachten. Ik voel zwaarmoedigheid en angstvallig zoeken naar oplossingen.

Pulsatie
Ik switch tussen de twee, als een beweging op een lemniscaat. Pulsatie tussen vreugde en angst. Want ze hebben allebei gelijk, zegt de weegschaal in mij. De roze bril. Omdat levensvreugde én genieten ontzettend belangrijk zijn. ‘Leef in het NU en geniet. Een ontspannen lichaam leert het meest’, zeg ik vaak. Zoals ook de bezorgde blik. Het is ontzettend belangrijk om de gevolgen, gevaren van extreme situatie te overzien en NU naar oplossingen te zoeken.

Lessen uit de natuur. Slim handelen en diep gaan.
Alles gaat moeizaam en traag. De bomen en planten moeten diep gaan om water te vinden en het kost heel veel moeite om het op te halen. Als volleerde experten in aanpassings- vermogen bevoorraden bomen en planten bedachtzaam enkel hun cruciale levensprocessen. Het gras bijvoorbeeld stopt met groeien en laat zich boven de grond afsterven om zijn wortels te behouden. Zij die hierin slagen worden sterker en wijzer. Hun zaden krijgen dit mee. De zwakste bomen sterven af.De volgende generatie zal slimmer zijn.

Wij zijn water. In sync met de natuur.
Het water in de natuur staat quasi stil. Wij mensen bestaan uit 75% water. Zou het kunnen dat wij hier een effect van voelen? Dat ook wij op dit moment uitgenodigd worden om deze beweging te volgen. Om te vertragen, stil te staan, op de pauzeknop te drukken. Om heel bewust om te gaan met wat er is. Om naar binnen te gaan en te kijken welke jouw cruciale onderdelen zijn. Waar wil jij je energie in investeren? En welke delen mogen afsterven. Om de komende periode sterker en wijzer in te gaan?

Geweldig, er is niet genoeg.
Vreemd maar ik word eigenlijk heel blij van deze situatie. We gaan het met minder moeten doen. Voorbij de overvloed en de bijhorende wegwerpcultuur. Minder voedsel, tarwe, groenten, fruit en vlees. Anders met de vruchten van de aarde omgaan. Meer respect, meer bewustzijn. Een uitnodiging in de breedte. Zo dankbaar dat er meer mensen uitgenodigd worden om zich deze vraag te stellen. Wat neem ik vanzelfsprekend? Hoe ga ik ermee om? Wat is voor mij écht belangrijk? Waar wil ik diep voor gaan om het te kunnen behouden?

Makers van Morgen
Makers van Morgen doen dit al. Ze staan stil bij de essentie en hebben geniale ideeën om zich voor te bereiden op de komende periode. En ze staan nog dikwijls droog. Er stroomt vanuit de brede samenleving weinig water, aandacht naar hen toe. Ze moeten telkens opnieuw diep gaan om hun water op te halen. Een klein applaus voor deze mensen.

Oxytocine in overvloed.
Ik kijk naar de paarden. Ze staan stil. Dicht bij elkaar onder de schuilstal. ‘s avonds laat komen ze buiten om een wandeling te maken. Gezellig samen genieten van de ondergaande zon.
Bij ons is het ook zo. In bikini of zwembroek hangen we wat rond, dicht bij elkaar onder het zonnescherm. Vel tegen vel. Heerlijk om die oxytocine te voelen stromen. En bij het ondergaan van de zon komt er beweging. Dansen we samen op heerlijke muziek. Wat een verbondenheid. Ik voel een diepe rust en vertrouwen in onze genialiteit.

Dankjewel hete zomer, je bent geweldig.

Fotografie Manu Bloemen ©Mabl